Ook dit jaar deed de goed heilig man, samen met twee van zijn trouwe pieten, Dedgum weer aan.
Elk jaar weer een feestje en dit keer voor het eerst in de nieuwe groepsruimte in de kerk. Daar hingen de slingers en ballonnen klaar en waren de kinderen voor de komst van de Sint al aan het Sinterknutselen.
Onder belangstelling van dorpsgenoten werd de Sint de kerk binnen geleid waar hij plaats nam en gelijk het grote boek tevoorschijn pakte. Ieder kind kreeg even een moment in de spotlight. En wat wist de Sint veel te vertellen. Zo had Andrea een prachtige pietenjurk in haar schoen gekregen van de Sint, en had ze deze natuurlijk ook aan. Anna wist toch echt zeker dat de Sint zich vergiste wat betreft de datum van haar afzwemmen (de Sint wordt ook een jaartje ouder) en Dylan moet de kippen voortaan met rust laten.
Tussendoor werden Sinterklaas en zwarte Piet getrakteerd op een Sinterklaaslied wat door alle aanwezigen uit volle borst werd meegezongen. Nou ja, álle aanwezigen. Onze nieuwe buurman, Elger, zong níet. Daar dacht hij, zo verscholen in de hoek, mee weg te komen. Maar weet u, de Sint ziet echt alles. Elger kreeg nog de kans om zijn fout te herstellen, maar voelde zich niet geroepen om een solo weg te geven.
Dus nadat de kinderen hun mooie cadeautjes hadden uitgepakt (nadat we alle verwarring rondom de namen hadden gesust. De Sint wordt echt een dagje ouder) en handenvol pepernoten en schuimpjes hadden gekregen van Piet, werd het toch wel even slikken voor onze buurman. De zak was nu immers leeg… daar paste nu best een buurman in. Zonder pardon werd Elger door Piet in de zak gestopt, waarna hij al zaklopend/ springend achter de Sint en zijn Pieten aan moest. Op weg naar Spanje. Je zou denken dat Marisa, bij het zien vertrekken van haar geliefde, in tranen uit zou barsten. Maar niets was minder waar. Al vrolijk stond zij te lachen en te zwaaien. “Dag schat! Ik zie je van de zomer wel weer in Spanje. Doééég!”.
Marieke Grijpstra.